x
تبلیغات

 

با استفاده از دستور ifconfig، شما می توانید اقدام به مدیریت و پایش عملکرد کارت شبکه نمایید.

 

اگر چه این دستور، از سال های بسیار طولانی وجود داشته و کاستی هایی را در خود دارد، اما به هر حال می توان از آن جهت مدیریت عملکرد کارت شبکه استفاده کرد. علت علاقه کاربران به استفاده از این دستور را می توان به سادگی کاربری آن مرتبط دانست. از این رو، اجرای تنهای دستور ifconfig می تواند باعث نمایش پیکربندی کنونی کارت (های) شبکه موجود در یک سیستم شود. به مثال زیر نگاه کنید:


1


نکته: به منظور مشاهده لیست خلاصه شده مرتبط با کارت های شبکه موجود در یک سیستم، می توان از سوئیچ s- استفاده نمود. به مثال زیر نگاه کرده و آن را با مثال فوق مقایسه کنید:


2


نکته: در حال حاضر استفاده از IPv6 بسیار کند در حال گسترش است. همانطور که می دانیدفلسفه وجود IPv6 به افزایش تعداد آدرس های قابل اختصاص به تجهیزات باز می گردد و به منظور مهاجرت از IPv4 به IPv6، کارهای زیادی می بایست از سوی شرکت ها، صورت پذیرد. خوشبختانه، سیستم عامل های مبتنی بر لینوکس، پشتیبانی کامل از IPv6 را از چندین سال پیش آغاز نموده اند در اغلب توزیع ها، IPv6 به صورت پیش فرض در حالت فعال قرار دارد.


در کنار کارت های شبکه فیزیکی موجود در یک سیستم، همواره شاهد وجود نوع خاصی از کارت شبکه با نام loopback هستیم که نمایش آن در خروجی های دستورات ifconfig و ip به نام lo به نمایش گذاشته می شود. توجه داشته باشید که سیستم عامل از این کارت شبکه برای فعالیت های درونی خود استفاده می نماید. به عبارت دیگر، بعضی از سرویس های مبتنی بر پروتکل IP در سیستم عامل شما، به این کارت شبکه مجازی نیاز دارند.

 

پیکربندی کارت شبکه با استفاده از دستور ifconfig

اگرچه ممکن است در هنگام نصب سیستم عامل، اقدام به پیکربندی آدرس IP و دیگر تنظیمات مرتبط با آن نموده باشید، اما توانایی شما برای تغییر این آدرس نقشی کلیدی در مدیریت سیستم عامل دارد. خوشبختانه این فعالیت با استفاده از دستور ifconfig به سادگی قابل انجام است. بدین منظور کافیست بعد از وارد کردن دستور ifconfig، نام کارت شبکه مورد نظر خود را به همراه آدرس IP در نظر گرفته، به اجرا درآورید. به مثال زیر توجه کنید:


3


نکته: اگر چنانچه در هنگام وارد کردن آدرس IP، برای آن Subnet Mask مشخص ننماییم (همانطور که در مثال فوق مشاهده می نمایید)، Subnet Mask انتخابی بر اساس کلاس آدرس IP انتخاب شده، در نظر گرفته می شود.


اگر چنانچه نیاز به مشخص کردن Subnet Mask دارید، می توانید این کار را با درج عبارت netmask و مشخص کردن Subnet Mask مورد نظر خود به انجام برسانید (به مثال زیر نگاه کنید). همچنین توجه داشته باشید که از آنجایی که ifconfig آنقدر هوشمند نیست که بتواند آدرس broadcast را بر اساس Subnet Mask انتخاب شده، محاسبه کند، لذا در صورت نیاز می بایست این فعالیت را نیز خودتان به انجام برسانید.


4

 

فعال و یا غیر فعال کردن کارت شبکه با استفاده از ifconfig

علاوه بر کاربردهای اشاره شده برای دستور ifconfig، شما می توانید از این دستور برای غیرفعال و یا فعال کردن کارت شبکه موجود در یک سیستم استفاه کنید. به منظور غیر فعال کردن کارت شبکه کافیست از دستور زیر استفاده کنید:


5


همانطور که مشاهده می کنید، در نمایش پیکربندی های موجود، عبارت UP به نماش گذاشته نمی شود.


حال به منظور فعال کردن مجدد آن، کافیست دستور زیر را به اجرا درآورید:


6


نکته: به جای استفاده از ifconfig در راستای فعال و یا غیر فعال کردن کارت شبکه، می توانید از دستورات ifdown (جهت غیر فعال کردن کارت شبکه) و ifup (جهت فعال کردن کارت شبکه) استفاده کنید. به مثال های زیر نگاه کنید:


7


همانطور که در شکل فوق مشاهده می نمایید، کماکان وضعیت کارت شبکه مورد نظر در حالت UP به نمایش گذاشته می شود که ممکن است از وجود یک باگ حکایت کند.


8

 

پیکربندی چندین آدرس IP بر روی یک کارت شبکه با استفاده ifconfig

ممکن است شرایطی ر خد دهد که بخواهید چندین آدرس IP بر روی یک کارت شبکه اختصاص دهید. از نقطه نظر دستور ifconfig، به این آدرس ها آدرس های مجازی (Virtual IP Address) گفته می شوند. به مثال زیر توجه کنید:

 

9

 

در قسمت چهارم از این سری مقالات، به چگونگی ذخیره سازی پیکربندی های انجام گرفته خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید...

 

 

لینک های مرتبط با این مقاله:

  1. مقدمات پیکربندی شبکه در CentOS / Red Hat (فصل یازدهم - قسمت اول) – بررسی روش های موجود در نام گذاری کارت شبکه
  2. مقدمات پیکربندی شبکه در CentOS / Red Hat (فصل یازدهم – قسمت دوم) – چگونگی کار با دستور ip
  3. مقدمات پیکربندی شبکه در CentOS / Red Hat (فصل یازدهم - قسمت چهارم) – ذخیره سازی تنظیمات مرتبط با آدرس IP انجام گرفته بر روی کارت شبکه