x
تبلیغات

 

در این جهان به شدت رقابتی و متغیر، وجود زیر ساخت فناوری اطلاعاتی با سطح اعتماد بالا (Highly Reliable)، پر سرعت در انطباق با تغییرات (Scalable) و مقرون به صرفه بودن، از ملزومات هر سازمانی به شمار می آید.

 

در این شرایط، قطعا انطباق بر اساس نیازهای مشتری، بازگشت هر چه سریعتر به شرایط نرمال (بعد از وقوع یک رویداد خطا)، یادگیری، می تواند یکی از اقدامات کلیدی برای ادامه حیات هر سازمانی به شمار آید. در این میان، با آنکه با کاهش هزینه های مترتب بر سخت افزارها مواجه هستیم، اما به دلیل وجود فرهنگ مقرون به صرفه بودن در ادبیات مدیریتی هر سازمانی بالغی، شاهد رویکردی جدید در استفاده هر چه بهتر و بهینه تر از سخت افزارهای موجود هستیم.


معرفی زیر ساخت های مجازی می تواند تمامی دغدغه های مطرح شده فوق را پوشش دهد. با استفاده از تکنولوژی های مجازی سازی متولد شده در چندین سال اخیر، می توان یک لایه بالا تر از فعالیت های پردازشی، ذخیره سازی و به اشتراک گذاری منابع از طریق شبکه های یارانه ای، سیر نمود و بدین ترتیب می توان مفهوم پلتفرم یکپارچه (Unified Platform) را در خصوص مدیریت زیر ساخت فناوری اطلاعات، به وضوح مشاهده کرد. استفاده از تکنولوژی مجازی سازی می تواند به سازمان ها در خصوص استفاده بهینه از منابع سخت افزاری، مدیریت بهتر منابع مالی، استفاده بهینه از فضای ذخیره سازی اطلاعات، افزایش توان دسترس پذیری نرم افزارهای کاربردی، مقاومت در مقابل خرابی، سرعت بالا در انطباق با تغییرات، پردازش های ترکیبی (Hybrid Computing) و بسیاری موارد دیگر، یاری رساند.


ممکن است درک مزایای فوق برای کسانی که به تازگی با تکنولوژی های مجازی سازی آشنا شده اند، اندکی دشوار به نظر برسد. لذا در ادامه به آوردن شاهد مثال برای مزایای مورد اشاره در پاراگراف فوق، می پردازیم:

  •  پیاده سازی تکنولوژی مجازی سازی از طریق نرم افزار صورت می گیرد و به واسطه آن شما می توانید تعداد زیادی (بسته به توان سخت افزاری موجود) ماشین مجازی (Virtual Machine) بر روی یک سرور فیزیکی اقدام کنید. بدین ترتیب می توانید بر روی یک فضای فیزیکی یکسان، تعداد بیشتری سرور در اختیار داشته باشید.
  • همانطور که قبلا نیز بدان اشاره شده، یکی از کاربردهای مهم استفاده از تکنولوژی های مجازی سازی ،کمک در پیاده سازی مفهوم پردازش های ترکیبی می باشد. به واسطه پیاه سازی این مفهوم، شما می توانید انواع مختلفی از سیستم عامل ها را بر روی یک سرور فیزیکی به صورت موازی، به مشتریان ارائه دهید.
  •  استفاده از تکنولوژی مجازی سازی امکان متمرکز کردن زیر ساخت فناوری اطلاعات را فراهم آورده که به واسطه آن می توان فعالیت های مدیریتی از قبیل مدیریت وصله، مدیریت میزان منابع اختصاص داده شده به ماشین های مجازی را براحتی هر چه تماتر به انجام رسانید.
  •  استفاده از تکنولوژی مجازی سازی باعث کاهش هزینه هایی مانند تامین تهویه مطبوع، میزان برق مصرفی و غیره می گردد.

توجه داشته باشید که رایانش ابری (Cloud Computing) را می توان به عنوان یکی از روش های پیاده سازی تکنولوژی مجازی سازی در نظر گرفت. فرآتر از مجازی سازی منابع سخت افزاری، استفاده از تکنولوژی های مرتبط با رایانش ابری می تواند امکان ارائه سرویس هایی با سطح دسترس پذیری بسیار بالا، مدیریت سرویس ها توسط متخصیص سازمان (Self-Service)، ارائه سرویس ها بدون در نظر گرفتن محل فیزیکی سرویس دهنده ها و همچنین هزینه بر اساس استفاده کاربر (Pay-per-User) را در اختیار قرار دهد.

 

به دلیل کاهش هزینه ها، ماشین های مجازی کنونی ارائه شده از طریق فروشندگان سرویس های ابری، بسیار قدرتمند می باشند. اما سوالی که در اینجا مطرح می شود آنست که آیا نرم افزارهای نصب شده بر روی این ماشین های مجازی، می توانند از منابع سخت افزاری در اختیار خود، به صورت بهینه استفاده کنند؟ به عبارت دیگر، نرم افزارها چند درصد از منابع پردازشی و ذخیره سازی را می توانند به خود اختصاص دهند؟ به استثناء در موارد خاص، قطعا بسیار اندک. اغلب نرم افزارهای موجود در دنیای فناوری اطلاعات (به جز نرم افزارهایی که پردازش های بسیار عظیم بر روی مقدار بسیار زیاد از اطلاعات (Big Data) صورت می دهند و یا موتورهای نرم افزاری ارائه دهنده بازی های رایانه ای)، از نقطه نظر استفاده از منابع سخت افزاری، بسیار سبک طبقه بندی می گردند. در این شرایط، به منظور رعایت اصل حیطه بندی، قطعا به منظور ارائه سرویس های گوناگون به مشتریان، نیاز به مجزا کردن نرم افزارها بر اساس مجزا نمودن سسیتم عامل های میزبان آنها هستیم و این در حالیست که تنها از 10 تا 30 درصد منابع سخت افزاری استفاه می گردد. همچنین به منظور آماده سازی زیر ساخت ارائه نرم افزارهای مورد نظر، نیاز به صرف زمان قابل توجه در خصوص انجام پیکربندی های لازم برای ایجاد ماشین های مجازی، رعایت پیشنیازهای نرم افزاری، انجام تنظیمات امنیتی پایه و غیره هستیم. به این نکته نیز می بایست توجه داشت که امکان ایجاد ماشین های مجازی (از نقطه نظر تعداد آنها)، بستگی به توانایی سخت افزاری سرورهای موجود دارد.

ممکن است این سوال برای شما پیش آید که آیا امکان بهبود بیشتر در استفاده از منابع وجود دارد و آیا می توان به همراه این مهم، همزمان از امکاناتی نظیر ایزوله کردن محیط پردازشی و دسترس پذیری، برخوردار بود؟ آیا می توان زمان صرف شده جهت آماده سازی امکانات مورد نیاز جهت نصب و پیاده سازی نرم افزارهای مورد نظر را به حداقل ممکن کاهش داد؟ آیا می توان سرویس های بیشتری را بر روی سرورهای فیزیکی موجود، ارائه نمود؟ خوشبختانه پاسخ به این سوالات با پیاده سازی قابلیت Container امکان پذیر می باشد.

 

Learning Windows Server 2016 Containers

 

با استفاه از قابلیت Container می توانیم اجرای چندین نرم افزار را بر روی یک سرور فیزیکی و یا یک ماشین مجازی، به صورت همزمان داشته و از همان سطح حیطه بندی منابع، امنیت، قابل اتکا بودن و دسترس پذیری بالا (هنگامی که نرم افزارهای به صورت مجزا بر روی سرورهای فیزیکی و یا ماشین های مجازی به اجرا درآیند) برخوردار باشیم. علاوه بر این توانمندی ها، استفاده از این تکنولوژی باعث می گردد که بتوانیم در سریعترین زمان ممکن، اقدام به در اختیار قرار دادن نرم افزارها به مشتریان باشیم.


در قسمت دوم از این سری مقالات، به تاریخچه محصولات مجازی سازی ارائه شده از سوی شرکت مایکروسافت خواهیم پرداخت.

 

 

لینک های مرتبط با این مقاله:

  1. آموزش قابلیت Windows Server 2016 Containers – (قسمت دوم) مروری بر تاریخچه محصولات مجازی سازی شرکت مایکروسافت